Ομιλία στην Χαλκίδα με θέμα ''Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ''

Πώς μπορεί να ’ναι λεύτερη μια ψυχή που ελπίζει?

Όποιος ελπίζει, φοβάται τη ζωή τούτη, φοβάται τη ζωή την άλλη, κρέμεται μετέωρος και περιμένει την τύχη ή το έλεος του Θεού.» 

Καζαντζάκης Νίκος 

Είναι σαν ένα άσπρο σύννεφο, που δεν επιδιώκει στόχους, δεν αντιστέκεται στον άνεμο, αλλά ρέει παντού. Όλες οι διαστάσεις και όλες οι κατευθύνσεις του ανήκουν. Είναι απόλυτη αποδοχή. Δεν κοιτάζει τη ζωή σαν πρόβλημα, αλλά σαν μυστήριο που του αποκαλύπτεται στιγμή προς στιγμή. Γίνεται ο ίδιος το μυστήριο.

Απόσπασμα απο το Εγχερίδιο  ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ του Γιάννη Αυγουστάτου